MARKETING TO WOMEN

Met verbazing las ik dat Virginia Slims, een sigarettenmerk, meestal genoemd wordt als eerste echte vrouwenmerk. Het merk werd gelanceerd in 1968 en richtte zich op jonge werkende vrouwen. Met de slogan ‘You’ve come a long way baby’ sloot de marketing goed aan bij de emancipatie van vrouwen en het feminisme van de jaren ‘70. De campagne raakte echt een snaar bij vrouwen en juist daarom is deze vorm van marketing voor vrouwen volgens critici verantwoordelijk voor de snelle toename van roken onder tienermeisjes. In een rapport van de Surgeon General of the United States wordt deze marketing strategie gekenmerkt als een poging om roken te verbinden met  ‘women’s freedom, emancipation, and empowerment.’

De verwijzing naar het feminisme ging Virginia Slims overigens in latere jaren juist in de weg zitten. In de jaren ‘90 wilde de jongere generatie vrouwen juist niets te maken hebben met feminisme. Voor hun was ‘You’ve come a long way baby’ dus juist een reden om het merk niet te kopen. Het merk ging dus op de schop en voortaan werd ‘It’s a woman thing’ gebruikt. Het grote succes van daarvoor werd echter niet meer gehaald.

Kennelijk zijn vrouwen altijd al een belangrijk onderdeel geweest van de sigarettenmarkt. Lucky Strike adverteerde in de jaren ‘20 al met: ‘Reach for a Lucky instead of a sweet’. Ook waren verschillende merken sigaretten op de markt gebracht, maar Virginia Slims was de eerste succesvolle vrouwensigaret. Voor de tabaksindustrie zijn vrouwen altijd een belangrijke doelgroep geweest; in de VS alleen wordt per jaar meer dan $5 miljard besteed aan marketing voor vrouwen.

Milieuvriendelijke kleding, bijvoorbeeld gemaakt van biologisch katoen, wordt steeds populairder. Kleine, gespecialiseerde winkels verkochten dit al langer, maar ook grotere zaken als Hema en H&M hebben inmiddels ecologische lijnen in hun assortiment opgenomen.

Afgelopen donderdag 19 november introduceerde de Nederlandse ontwerpster Berber Soepboer door haar ontworpen cradle-to-cradle mode. In opdracht van het Nederlandse onderzoek & adviesbureau Refinity, een collectie gemakkelijk aanpasbare kleding.
De cradle-to-cradle kleding bestaat uit een wollen jurk en rok van uitgesneden stukken, die je kunt bevestigen met een klik- en vouwsysteem. De kleding kan op verschillende manieren gedragen worden. De vele kleine vierkantjes of driehoekjes geven de kleding een mozaïekachtige uitstraling. De stukjes zijn los van elkaar van de jurk af te halen, dus ze kunnen ook worden gewassen of vervangen. Het idee achter het concept is dat je door de talloze outfits die je met deze kledingstukken kunt maken, je minder andere kleren nodig hebt. Ook is er geen draad meer nodig om alles aan elkaar te naaien, net zo min als drukkers, klittenband en ritsen. Dat is allemaal beter voor het milieu en dus is de cradle-to-cradle kleding ook eco-vriendelijk.

De term cradle to cradle refereert aan het boek Cradle to Cradle: Remaking the Way We Make Things dat in 2002 gepubliceerd werd door William McDonough en Michael Braungart. Volgens de cradle to cradle (C2C) visie houdt de huidige generatie rekening met toekomstige generaties door ‘afval’ op nieuwe manieren te gebruiken en hiermee in plaats van ‘minder slecht’, ‘goed te zijn’. Er wordt dan ook gesproken over upcycling -waarbij het product dat hergebruikt minimaal z’n oude waarde terugkrijgt en liever nog meer- in plaats van downcycling, wat nu vooral gebeurt. Zie de website voor meer informatie.

Het cradle to cradle kledingstuk ziet er mooi uit en het concept is zeker iets wat vrouwen zal aanspreken. Veel vrouwen houden van mode, maar maken zich tegelijkertijd zorgen om het milieu. Wel vraag ik me af of vrouwen werkelijk minder kleding zullen kopen wanneer ze dit cradle to cradle kledingstuk zullen aanschaffen, maar het is in ieder geval een leuk en goed initiatief!

Lees het volledige artikel op Styletoday.nl

Lees meer over Eco-fashion op Ecofashionworld en Environment

Op Advertising Age las ik een interessant artikel van Mary Lou Quinlan (auteur van; Just Ask a Women) genaamd “Women’s Hidden Holiday-Shopping Secrets Revealed”
Retailers hopen op een meevaller in sales tijdens inkopen voor de feestdagen. Deze hoop is gevestigd op vrouwen: “they remain at the mercy of those whose wallets matter most; women, the power shoppers who always make or break the holiday.” Om achter de beweegredenen van vrouwen te komen om te shoppen voor de feestdagen voerde Quinlan onderzoek uit onder 2000 respondenten. Ze hanteerde hierbij begrippen als ‘hele waarheid’ en ‘halve waarheid’.

Uit het onderzoek bleek dat:
1.1 Halve waarheid: Retailers sporen het koopgedraag aan, waardoor sommige vrouwen op het laatst toch nog veel aankopen doen voor de feestdagen.
1.2 Hele waarheid:49 procent van de vrouwen gaf aan dat ze door de recessie minder extra aankopen zullen doen naast de aankopen die ze al gedaan hebben.

2.1Halve waarheid: Volgens 61 procent van de vrouwen zou de recessie geen invloed moeten hebben op het geven van cadeautjes tijdens de feestdagen.
2.2 Hele waarheid: 80 procent van de vrouwen is van plan dit jaar minder uit te geven aan cadeautjes tijdens de feestdagen. 80 procent zal dit jaar minder uitgeven aan cadeautjes tijdens de feestdagen. Hoewel de vrouwen de traditie graag in ere houden, en de kinderen nog steeds wel cadeautjes zullen krijgen, wordt er dit jaar bezuinigd op cadeautjes voor volwassenen (partner en familieleden).

3.1 Halve waarheid: De vrouwen geven allemaal graag cadeautjes die tonen dat ze om de ander geven.
3.2 Hele waarheid: Ondanks bovenstaand punt willen de vrouwen niet veel geld uitgeven aan deze cadeaus. 29 procent van de vrouwen met een inkomen tussen de 50.000 en 100.000 dollar geeft aan niet de volle prijs te willen betalen voor een product. 43 procent van de groep geeft aan alleen aankopen te doen met contant geld om extra uitgaven te beperken.

4.1 Halve waarheid: 81 procent zegt dat ze graag attente (passende) cadeaus geeft.
4.2 Hele waarheid: Zeker 1 op de 4 vrouwen geven graag cadeaubonnen vanwege het gemak (hoeft niet geruild te worden en kost weinig moeite om mee te nemen).

5.1 Halve waarheid: De vrouwen zeiden het zat te zijn om te bezuinigen en te sparen en dit jaar tijdens de feestdagen veel geld uit te gaan geven.
5.2 Hele waarheid: Hoewel 91 procent van de vrouwen het met bovenstaande stelling niet eens was, verwacht Quinlan samen met Marshal Cohen dat de vrouwen zichzelf toch zullen verwennen met cadeautjes tijdens de feestdagen: “After a year of denial and an avalanche of friends-and-family offers, women will find a way to treat themselves along the way, even if it’s under de guise of choosing their own presents so their families won’t screw up.”

Ik ben erg benieuwd naar het shopgedrag van Nederlandse vrouwen voor de aankomende feestdagen….Zullen zij door de recessie de hand op de knip houden, of vinden ze dat hun gezin, familie en zijzelf wel een extraatje verdiend hebben met Sinterklaas en/of kerst?

In September 2005 introduceerde Macy’s voor het eerst de Path to Peace manden uit het Path to Peace project, geweven door Rwandese vrouwen, veelal nabestaanden (weduwen) van de burgeroorlog uit 1994. De collectie van gewoven manden was alleen online beschikbaar en bestond uit alle manden die de weefsters in dat jaar konden weven. Hoewel de collectie klein was, werd deze bijzonder enthousiast ontvangen en was hij al snel uitverkocht. Dit trok nationale media-aandacht en –nog veel belangrijker- leverde de Rwandese vrouwen –die nog nooit geld hadden verdiend- een inkomen.

Tegenwoordig is het Path to Peace project enorm groot. Duizenden weefsters zijn verzekerd van werk en inkomen, waarmee het project een duurzame oplossing biedt voor de Rwandese vrouwen. Ze krijgen de kans om hun traditie om te zetten naar werk waar ze een eigen inkomen mee verdienen.
Het Path to Peace project verbetert ook de gezondheid van de vrouwen; dorpen hebben toegang tot schoon drinkwater, ofwel gereinigd met speciale tabletten ofwel te koop in flessen. Ze gebruiken klamboe’s die de kans op de dodelijke ziekte Malaria verkleinen en families kunnen zich verzekeren tegen medische ongevallen en ziekte. Verder hebben de vrouwen geld voor medicatie en gezonde voeding. Daarnaast worden ze niet langer gestigmatiseerd, maar gerespecteerd door hun omgeving, omdat ze een inkomen verdienen.
Tenslotte zorgt het inkomen van de weefsters voor een beter leven voor tot nu toe 18.000 kinderen, die nu naar school kunnen en voldoende eten, kleding, schoolspullen en medische zorg krijgen.

Op de website van Macy’s wordt een apart onderdeel gewijd aan het Path to Piece project. Naast informatie over het project zijn er brieven ingescand die de Rwandese weefsters gestuurd hebben als dank voor het werk dat ze hebben door de oprichting van het project. Hierdoor krijgen de vrouwen een gezicht. Het project wordt menselijk gemaakt en bezoekers van de webshop van Macy’s zien waar hun geld naartoe gaat wanneer zee en product kopen.

In een ander onderdeel van de website staan quotes van klanten die een mand gekocht hebben. Ze vertellen bijvoorbeeld hoe mooi de mand is, waar ze hem voor gebruiken en hoe hij hun leven heeft veranderd. Hierdoor ontstaat er een soort interactie, zowel tussen de de weefsters en de klanten, als tussen klanten en potentiele klanten. Mensen spreken hun gevoelens uit en worden door elkaar geinspireerd.

Tenslotte kunnen bezoekers naast het online delen- of lezen van ervaringen op de website de site ook nog doorsturen per E-mail of Twitter, kan een link naar de site verstuurd worden naar een mobiele telefoon, Livejournal, Blogger en Blogit en is het project aanwezig op Facebook.

Dit project is qua marketing to women bijzonder geslaagd vanwege een aantal zaken:
-mensen (Rwandese vrouwen) staan centraal;
-klanten van Macy’s deze vrouwen kunnen steunen door een product te kopen voor zichzelf of voor iemand anders;
-vrouwen door elkaar worden geinspireerd;
-er een conversatie ontstaat tussen de vrouwen, over de vrouwen en over het project van Macy’s.

Afgelopen weekend was ik in een filiaal van Blokker waar mijn oog op een schap vol roze blikjes viel. Het bleken energiedrankjes te zijn. Meestal richten fabrikanten van energiedrankjes zich op mannen (zie ook de eerder gepubliceerde blog nav de introductie van Burn Energy drinks), wat vreemd is aangezien steeds meer vrouwen energiedrankjes kopen. Deze blikjes zijn heel duidelijk op vrouwen gericht: de naam ‘SHE’ zegt eigenlijk al genoeg. Verder is het blikje roze van kleur en steun je met de koop van het drankje Pink Ribbon. Een erg leuke actie van Pink Ribbon en marketing technisch ook nog eens heel slim; dit is de eerste energiedrank op de Nederlandse markt die specifiek op vrouwen gericht is en door een aantal slimme keuzes (een herkenbaar design, steunen van een ‘vrouwelijk’ doel, extra toegevoegde vitamines en mineralen en geen toegevoegde suiker) zou dit best weleens aan kunnen slaan bij vrouwen.
Het enige minpunt is wellicht de keuze voor de kleur roze; uit diverse boeken over marketing to women blijkt dat volwassen vrouwen zich niet aangesproken voelen door een product speciaal voor vrouwen dat ‘roze geverfd is’. Vrouwen willen zich serieus genomen voelen en willen niet behandeld worden alsof ze tien jaar oud zijn (zie onder andere het boek: Don’t Think Pink uit 2006 van Lisa Johnson). Uit onderzoek van Annemieke Raven -die in 2007 cum laude afstudeerde aan de Universiteit Twente op industrieel ontwerp, design en Styling- blijkt ook dat vrouwen niet vallen voor een stereotype kleur roze. Wel hebben vrouwen andere designwensen dan mannen, maar dit houdt dus niet in dat een product voor vrouwen standaard roze moet zijn.

Lees meer over de energiedrank SHE op de website van Pink Ribbon en de website van SHE Energy.

Albert Heijn introduceerde eind mei 2009 de Puur en Eerlijk lijn in Nederland. De lijn is opgebouwd uit vijf verschillende categorieën: AH puur&eerlijk biologisch, fairtrade, duurzame vangst, scharrel en ecologisch.

Nu zijn scharreleieren, biologisch geteelde groenten en scharrelvlees inmiddels wel bekend bij het gros van de Nederlandse bevolking, maar Albert Heijn laat het daar niet bij. Ze verkopen namelijk ook Fairtrade bloemen.

Op de verpakking van een bos trosanjers staat een foto van Christine Chep ‘ngeno, een mooie, lachende Afrikaanse vrouw met een bos anjers in haar armen. Ze werkt op een bloemenplantage in Kenia. Haar vier kinderen gaan naar een school die is opgezet door steun van Fairtrade. Bij de bos anjers zit ook een met de hand geregen kralenarmbandje. Op het bijbehorende kaartje is te lezen dat dit armbandje is gemaakt door de Borana stam uit Kenia met een foto van twee jonge Afrikaanse vrouwen en een beschrijving van hun leven, hun verantwoordelijkheden en hun wensen. Met het maken van de sieraden krijgt de 14 jarige Saadia Guyo de kans om voor haar zieke moeder en haar zes broertjes en zusjes te zorgen. Naast een eigen inkomen krijgt ze met het maken van de sieraden de kans om een gevoel van trots voor haar cultuur te behouden.

Albert Heijn is als eerste landelijke supermarktketen gestart met de verkoop van Fairtrade-bloemen in vestigingen met een bloemenafdeling. De Fairtrade-bloemen, trosanjers, zijn afkomstig uit Afrika en dragen het Max Havelaar-keurmerk voor Fairtrade als bevestiging dat ze onder Fairtrade-voorwaarden zijn verhandeld. 35 procent van de verkochte bloemen op de Nederlandse markt wordt geïmporteerd uit landen buiten Europa. Van alle trosanjers die verkrijgbaar zijn in Nederland, is het grootste deel afkomstig uit Afrika of Midden- en Zuid-Amerika. In veel van deze landen ontbreekt een sociaal of economisch vangnet voor kleine boeren of arbeiders. Doordat deze groepen de zwakste schakel in de handelsketen vormen, leven zij vaak in armoede, hebben zij nauwelijks rechten of moeten zij roofbouw plegen op hun omgeving. Het Fairtrade-systeem doet daar wat aan. Dankzij een ontwikkelingspremie kan er worden geïnvesteerd in betere arbeidsomstandigheden en het milieu, en kunnen arbeiders hun toekomst in eigen hand nemen.

Door Fairtrade bloemen aan te bieden krijgen Nederlandse vrouwen de kans om bij te dragen aan een betere wereld. De verhalen en foto’s op de verpakking van de bloemen en het armbandje zijn bijzonder aansprekend en geven een beeld van het leven van de Afrikaanse vrouwen.  Dit gebeurt niet door medelijden om te wekken, maar juist door te laten zien wat Fairtrade voor deze vrouwen betekent. Door de bloemen te kopen draag je bij aan educatie van de kinderen van Christine Chep ‘ngo of aan de verzorging van de moeder van Saaida en daar zit mijns inziens de kracht van deze geslaagde verbeelding van Corporate Halo: consumenten worden op een persoonlijke wijze betrokken bij de levens van de mensen die ze steunen. Er wordt emotie getoond en het menselijke aspect wordt benadrukt.

 

Afgelopen week las ik op Advertising Age een interessant artikel over een erg leuke manier van cosmeticaproducent Estee Lauder om het merk te profileren binnen social media.

Estee Lauder biedt klanten in warenhuizen een gratis make-over aan. De klanten worden direct op de foto gezet en deze foto kunnen ze gebruiken als profielfoto voor hun blog, website of social media-profielpagina. De klanten krijgen de foto in print mee en per e-mail opgestuurd.

Vanaf 16 oktober zullen vrouwen in New York, Miami en Chicago gebruik kunnen maken van deze service in de warenhuizen Macy’s, Bloomingdale’s en Saks. 

Tot nu toe kregen klanten vaak een attentie (bijvoorbeeld een toilettasje) wanneer ze voor een bepaald bedrag aan producten kochten, maar deze service biedt Estee Lauder gratis aan. In ruil hiervoor hoopt Estee Lauder op veel gratis publiciteit; naast de mond-tot-mond-reclame is het logo van het merk zichtbaar op de achtergrond van de foto’s.

De doelgroep van Estee Lauder zijn vrouwen tussen de 35 en 55 jaar. Door deze actie hoopt het merk meer bekendheid te verwerven onder jongere vrouwen. Daarnaast benadrukken ze de actieve rol die oudere vrouwen spelen op het gebied van social media.

Ik vind dit een erg sympathieke actie van Estee Lauder. Een mooie foto is toch je visitekaartje op een social mediasite of blog.

Social media is enorm populair onder vrouwen (zie onder andere het artikel op Secondsight, en het artikel op DutchCowgirls over vrouwen en social media) en Estee Lauder springt hier goed op in door vrouwen een service aan te bieden die hen helpt zich online te profileren.

Nu maar afwachten wanneer we in Nederland op de foto mogen….

Vandaag las ik over het bestaan van Ziezo, een klusmagazine van Karwei, speciaal voor vrouwen. Toegegeven; dit is geen echt nieuwsbericht, aangezien het gaat om een blad dat al een jaar bestaat. Toch wil ik hier wel even aandacht aan besteden, omdat ik het een erg leuk initiatief vind dat bovendien goed is uitgevoerd.

‘Ziezo’ bevat tips voor vrouwen om eenvoudig zelf te klussen. Alle klussen worden in maximaal zes stappen uitgelegd en zijn voorzien van foto’s. Elke klus is bovendien voorzien van een boodschappenlijstje en een stappenplan. Het magazine krijgt telkens een hoofdthema, afhankelijk van het seizoen. De lay-out is aantrekkelijk vormgegeven en de stijl van het blad doet denken aan een echt magazine.

Naast klussen is er aandacht voor woontrends, interieurtips en persoonlijke verhalen en interviews. Het magazine is gratis op te halen in de Karwei filialen. Ook aan de vrouwen die niet in de buurt van een filiaal van Karwei wonen, is gedacht; op de website kunnen alle verschenen exemplaren online worden ingezien. Het magazine is een zeer geslaagde manier van marketing voor vrouwen, omdat het voor vrouwen klussen makkelijk maakt, zonder te betuttelen. Bovendien is het een aantrekkelijk magazine met aandacht voor de vrouw achter de klussen, en aandacht voor context (woontrends, nieuwe producten etc.).

In navolging op de eerder gepubliceerde blog over vrouwen in bierreclames schreef ik over het feit dat veel drankmerken niet doorhebben hoe ze moeten adverteren op een manier die vrouwen ook aanspreekt.

Vandaag verscheen er een artikel op Adage over de nieuwe reclamecampagne van Bud bier. Deze reclamecampagne kan direct aan de rij smakeloze voorbeelden worden toegevoegd. De campagne bevat video’s die viraal doorgestuurd kunnen worden. In de video’s This butt’s for you’ bekennen vrouwen en meisjes dat ze houden van ‘getting in the can’.

Met deze dubbelzinnige opmerking doelt het biermerk op de blikjes, met een overduidelijke seksuele verwijzing naar ‘getting it in the can’; oftewel anale seks. De vrouwelijke hoofdpersonen in de video’s maken opmerkingen als ”I never thought I’d enjoy getting it in the can as much as I do,” ”I gave it to my boss in the can,” en “I’m gonna get it in the can in about five minutes.” 

Deze video’s zijn duidelijk op mannen gericht, maar wat de Bud vergeet is dat de vrouw in de meeste gevallen de gezinsboodschappen (en dus het bier) koopt. Ik vraag me af hoeveel Amerikaanse vrouwen nog Bud’s zullen kopen na het zien van deze reclame….

Waarom deze platte en denigrerende keuze? Wat dat betreft doet een Nederlandse bierfabrikant als Heineken met de walk-in-fridge het toch een stuk beter!

Heineken benutte dit succes door op feestjes bezoekers te filmen in de walk-in-fridge en deze video’s online te plaatsen. Bezoekers konden deze filmpjes online terugzien op een actiewebsite, downloaden en deze als e-card versturen. Aan de reacties van de bezoekers te zien was dit een geslaagde actie.

Tijdens een weekend in Belgie zag ik een goed voorbeeld van marketing to women, toegepast door een supermarkt. De Belgische supermarkt Carrefour heeft een ruime parkeerplaats voor haar bezoekers. Helemaal vooraan, direct voor de ingang van de supermarkt, zijn parkeerplaatsen gereserveerd voor moeders met jonge kinderen. Dit scheelt moeders met kinderen een wandeling met zware boodschappentassen en kleine kinderen naar het einde van de parkeerplaats waar ze haar auto heeft kunnen parkeren. Dat is nog eens service!